Αναδρομή στο αρχείο του αγώνα

Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Πρόβα άγριας καταστολής στην Κερατέα

Θα παραθέσουμε δυο σημερινά δημοσιεύματα για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή της Λαυρεωτικής. Το πρώτο προέρχεται από την εφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς" και το υπογράφει ο Νίκος Ταυρής.

Πρόβα άγριας καταστολής στην Κερατέα

Εχουν περάσει 110 μέρες συγκρούσεων στην Κερατέα. Πολιτικών, κοινωνικών και επικοινωνιακών. 110 μέρες η Κερατέα στέκεται όρθια και αντιστέκεται. Ηρωική και μόνη σαν ένα μικρό, σύγχρονο Μεσολόγγι. Χωρίς βοήθεια, χωρίς ουσιαστική αλληλεγγύη από τις προοδευτικές οργανωμένες δυνάμεις της χώρας. Η Κερατέα δίνει μαθήματα αντίστασης σε ολόκληρη την κοινωνία αφού, παρά την απομόνωση της, καταφέρνει και αντιμετωπίζει αποτελεσματικά μια άνευ προηγουμένου επίθεση από την κυβέρνηση, την αστυνομία, τα επιχειρηματικά συμφέροντα (π.χ. Μπόμπολας) και τα ΜΜΕ.

Πλέον, για την κυβέρνηση και το σύστημα, το ζήτημα της Κερατέας δεν είναι απλά και μόνο η κατασκευή του ΧΥΤΑ. Είναι μια πρόβα τζενεράλε για το πώς αντιμετωπίζεται, απομονώνεται και καταστέλλεται μια πρωτόγνωρη, για τα ελληνικά δεδομένα, κοινωνική σύγκρουση. Πρωτόγνωρη σήμερα αλλά μάλλον επαναλαμβανόμενη στο μέλλον. Και απέναντι στο ενδεχόμενο ότι, μελλοντικά, είναι πιθανό να ξεπηδήσουν διαφόρων ειδών «Κερατέες», το σύστημα προετοιμάζεται, δοκιμάζει μεθόδους και τακτικές. Η επιβολή των κυβερνητικών αποφάσεων αποτελεί πλέον και ζήτημα πολιτικού γοήτρου για την κυβέρνηση που δεν επιθυμεί, επ' ουδενί, να υπάρξει ένα νικηφόρο αγωνιστικό παράδειγμα.

Η πολιτική της «σιδερένιας φτέρνας» δεν περιλαμβάνει μόνο την αδιάκοπη καταστολή. Συνοδεύεται από την παραπληροφόρηση και τη συκοφάντηση που αφειδώς σκορπάνε τα μεγαλοσυγκροτήματα του Τύπου.

Μοντέλο κοινωνικού αγώνα
Παρ' όλα αυτά, η Κερατέα δεν υποχωρεί. Η τοπική κοινωνία ενωμένη σαν γροθιά και οπλισμένη με τα δίκαια αιτήματα της, έχει φέρει την κυβέρνηση αντιμέτωπη με ένα αδιέξοδο.
Σημαντικό στοιχείο του αγώνα είναι η μαζική συμμετοχή και η ενότητα. Ο αγωνιζόμενος κόσμος που αποτελείται από το σύνολο των κατοίκων της Κερατέας και από μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού των γύρω περιοχών, έχει επιδείξει αδιάσπαστη ενότητα γύρω από δύο κεντρικούς στόχους. Πρώτον ο ΧΥΤΑ δεν θα γίνει και δεύτερον να αποχωρήσει η αστυνομία που έχει συμπεριφερθεί στους κατοίκους χειρότερα και από κατοχική δύναμη. Γύρω από αυτούς τους δύο στόχους έχει συσπειρωθεί όλη η τοπική κοινωνία. Η συσπείρωση, μάλιστα είναι σε πρωτοφανή βαθμό που, παρ’ όλη τη συκοφάντηση και τις απειλές, έχει δημιουργηθεί ένα μέτωπο αγώνα που δεν διασπάται εύκολα.
Αυτή η ενότητα δεν είναι κάτι που προέκυψε μόνο τους τελευταίους μήνες, αλλά σφυρηλατήθηκε αργά και σταθερά, τα τελευταία χρόνια, που έχει ανοίξει το ζήτημα και βέβαια πήρε τις σημερινές της διαστάσεις μετά την καταστολή που βίωσε ο τοπικός πληθυσμός. Πλέον, ο αγώνας έχει γενικευτεί γύρω από βαθύτερους κοινωνικούς και ανθρώπινους στόχους. Έχει εξελιχθεί σε μάχη φρονήματος, υπόστασης και αξιοπρέπειας.

Άλλο στοιχείο της αντίστασης του λαού της Κερατέας είναι η μαχητικότητα. Πηγή αυτής της μαχητικότητας δεν είναι άλλη από το συναίσθημα του κόσμου ότι ο αγώνας τους είναι δίκαιος άλλα και αναγκαίος. Δίκαιος γιατί πλέον η τοπική κοινωνία γνωρίζει ότι μπορεί .να υπάρξει και άλλη λύση στο θέμα της χωροθέτησης του ΧΥΤΑ στην περιοχή, αλλά δεν το επιτρέπει η διαπλοκή. Αναγκαίος γιατί καταλαβαίνουν ότι αν ο ΧΥΤΑ φτιαχτεί, αυτό θα αποτελέσει οικολογική καταστροφή για την ευρύτερη περιοχή, αλλά και θα θέσει σε κίνδυνο τις ζωές τους και των παιδιών τους.

Ακόμα ένα στοιχείο της αντίστασης στην Κερατέα είναι ο υψηλός βαθμός οργάνωσης που έχει. Και αυτό δεν είναι κάτι που φαίνεται από τις εικόνες της τηλεόρασης ή του Διαδικτύου. Παρ' όλα αυτά, είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία του τοπικού παρατεταμένου αγώνα. Η οργάνωση μέσα από τις επιτροπές αγώνες, σε συνεργασία με τις αυτοδιοικητικές Αρχές, έχει φέρει μεγάλα αποτελέσματα, στο επίπεδο της μαζικότητας, της διάρκειας αλλά και της αντιμετώπισης της καταστολής. Η Κερατέα γίνεται σήμερα ένα πρότυπο κοινωνικής αντίστασης από όπου οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι -και όχι μόνο- έχουν να μάθουν πάρα πολλά.

Αλλο ένα σχετικό σχόλιο από την ίδια εφημερίδα:

Δόγμα σοκ στην Κερατέα που αντιστέκεται
Την πολιτική του σοκ εφαρμόζει η κυβέρνηοη τις τελευταίες μέρες οτην Κερατέα, φέρνοντας τους χιλιάδες κατοίκους αντιμέτωπους με μια πρωτοφανή επιχείρηση τρομοκρατίας που θυμίζει μέρες Επταετίας.

Την Τρίτη, 29 Μαρτίου, οι καμπάνες της εκκλησίας χτυπούσαν ασταμάτητα και οι σειρήνες του δημαρχείου καλούσαν το χωριό στα μπλόκα. Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις συνόδευαν μπουλντόζα επιχειρώντας να ανοίξουν τους δρόμους που, από την προηγούμενη νύχτα, είχαν κλείσει οι κάτοικοι έχοντας πληροφορίες για μεταφορά νέων μηχανημάτων στην περιοχή του Οβριοκάστρου.

Τις επόμενες μέρες οι κάτοικοι συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής νύχτα-μέρα, προσπαθώντας να υπερασπιστούν τις περιουσίες τους, αφού τα ΜΑΤ ξυλοκόπησαν άγρια τους κατοίκους πνίγοντας στα χημικά ολόκληρη την περιοχή και κάνοντας επιδρομές σπάζοντας ό,τι έβρισκαν μπροστά τους.

Έσπασαν αυτοκίνητα κατοίκων, κατέστρεψαν τα προκατασκευασμένα κιόσκια στα μπλόκα σπάζοντας τζάμια, πετώντας μέσα δακρυγόνα, σέρνοντας και ξυλοκοπώντας αγρίως τους κατοίκους που βρίσκονταν μέσα στο κιόσκι του μπλόκου στο Θορικό, με αποτέλεσμα ένας σοβαρά τραυματισμένος εξ αυτών να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.
Ανηλεώς ξυλοκοπήθηκε και ο αντιδήμαρχος Λαυρεωτικής, Κατσουνάκης Κυριάκος, ο οποίος έγινε κι αυτός μαύρος στο ξύλο. Δεκάδες είναι οι συγκεντρώσεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης που καλούνται σε όλη την Ελλάδα και στην περιοχή της Κερατέας καθημερινά από φορείς, κόμματα, κινήσεις και τους όμορους δήμους.

Το κλίμα πυροδοτεί η κυβέρνηση με προκλητικές και επικίνδυνες δηλώσεις όπως αυτές του Ραγκούση «Το έργο θα γίνε πάση θυσία» στην προσπάθεια τους να εξυπηρετήσουν τα μεγαλοεργολαβικά συμφέροντα, κόντρα στις δικαστικές αποφάσεις και στο δίκιο των κατοίκων.

Το παρακάτω δημοσίευμα το πήραμε από το indymedia

Κερατέα, οι μπάτσοι διαμαρτύρονται

Ομαδικές μηνύσεις θα ρίξουν οι μπάτσοι τις επόμενες μέρες σε βάρος του Παπουτσή, του υφυπουργού Όθωνα, του αρχηγού μπάτσω Οικονόμου και του υπαρχηγού Ραχοβίτσα, κατηγορώντας τους ευθέως για διαρκή έκθεσή τους σε άμεσο κίνδυνο ζωής, όλους αυτούς τους μήνες στην Κερατέα.

Σύμφωνα με το http://lavreotiki.com/archives/2086, χτες το μεσημέρι απέκλεισαν την είσοδο στο γουρουνομαντρί στο Γουδί για μία ώρα, από όπου και η φωτογραφία.

Κατά τα άλλα έριξαν μαύρο δάκρυ και παράπονα πως η κυβέρνηση τους έχει αναλώσιμους.
"αντιμετωπιζόμαστε προκλητικότατα σαν αναλώσιμο υλικό και όχι ως κρατικοί υπάλληλοι που έχουν ορκιστεί να προστατεύουν τους πολίτες. Αντιθέτως στην περιοχή της Κερατέας, έχουμε εγκλωβιστεί εδώ και μήνες σε ένα επικίνδυνο αδιέξοδο με τους πολιτικούς να κρύβονται, χωρίς να έχουν το παραμικρό πολιτικό σθένος να αντιμετωπίσουν την εκρηκτική κατάσταση με πολιτικές πρωτοβουλίες που θα εκτονώσουν την κατάσταση."

Και μάλιστα ένας φέρεται να δήλωσε :
«Είναι γελασμένοι εάν νομίζουν ότι θα επιτρέψουμε να χαθούν ανθρώπινες ζωές για το χατίρι του κάθε ανίκανου πολιτικού. Η αστυνομία σε τέτοια εκρηκτικά πολιτικά ζητήματα είναι το έσχατο μέσο. Οφείλουν να ακούσουν και να συζητήσουν με την τοπική κοινωνία για να δοθεί επιτέλους μια κοινά αποδεκτή λύση. Αντιθέτως έχουμε μπει σε έναν αιματηρό ανταρτοπόλεμο με δολοφονικά εκρηκτικά και μετράμε καθημερινά απώλειες και είναι πραγματικό θαύμα που δεν είχαμε ακόμη θύματα. Την περασμένη Τρίτη τρεις νεαροί αστυνομικοί έπαθαν σοβαρότατα εγκαύματα στα χέρια. Σακατεύονται άνθρωποι για μια ολόκληρη ζωή και αυτό δεν θα το επιτρέψουμε να συνεχιστεί.»

O παραπάνω υπερ-μπάτσος ξέχασε να πει κάτι για τους 8 πολίτες που σάπισαν στο ξύλο νυχτιάτικα, όταν τα γουρούνια πέρναγαν δύο-δύο και κοπάναγαν τους αποκλεισμένους μέσα στο σπιτάκι στο μπλόκο του ΒΙΟΟΠΑ, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν όλοι άσχημα, ένας να έχει σπασμένα και τα δύο του χέρια και να νοσηλευτεί ένας ακόμα στην εντατική.

Χτες το βράδυ τα χρειάστηκαν άλλωστε, στην επίθεση που έγινε τα μεσάνυχτα στην Τοσίτσα και στη Στουρνάρη.

Ας ξεκαθαρίσουμε, δεν είναι εργαζόμενοι, είναι μισθοφόροι του βρωμόξυλου, της καταστολής και της αυθαιρεσίας. Τοσα χρόνια δεν βρήκαν να πουν μια κουβέντα παρά μόνο για τον ευατούλη τους, ούτε μισή λέξη για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους, όλους εκείνους που έχουν σαπίσει στο ξύλο, έχουν καταστείλει, έχουν διώξει, έχουν ξεφτιλίσει, φτήσει, .....

Τα έμισθα γουρούνια ανησυχούν για τη λούφα τους, το τάβλι τους, τα χαρτζηλίκια και τις κολεγιές με τον υπόκοσμο. Φυσικά και δεν θα αναπτύξουν ποτέ συνδικαλιστική δράση, ούτε καν στοιχειώδη αισθήματα ανθρωπισμού.
Οπως και στην Αίγυπτο, μια μέρα θα δουν την οργή του κόσμου μαζεμένη !

Καλή τρομάρα καθάρματα, τα χειρότερα έρχονται για σας !

tsak-giorgis.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: